ನದಿ-ಜಲಧಿ

ನೀರೇ ನೀರಮಣಿಯೆ?
ನೀರವತೆಯ ಸಾಗರ ಸರಣಿಯೇ..?

ದಾಹ ನೀಗಲು ಕುಡಿಯೆ ಅದು ಬರಿಯ ಉಪ್ಪೇ..
ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ತಡಿಯ ಅರಿಯದೆ ಸರಿಯ ಮುಪ್ಪೇ...
ಆಳ ನೋಡದೆ ತೇಲಿಹೋಗುವ ಭೀತಿ ಕಪ್ಪೇ..
ಗಾಳ ಹೂಡದೆ ಬಲಿಗೆ ನೀಗುವ ನೀತಿ ಒಪ್ಪೇ..

ನೀಮಮತೆಯ ಸಮುದ್ರದ ಸೆರಗಾಗಬೇಡ..
ಸುಮಲತೆಯ ಚೆಲ್ಲುವ ಮುಂಗುರುಳ ಸ್ವರವಾಗು..
ಪುಟ್ಟ ಹೂಗಿಡಗಳ ಪಾಲಿನ ನದಿಯಾಗು
ಸುಟ್ಟ ನನ್ನೆದೆಗೆ ಹಾಲಿನ ಹದಿಯಾಗು

ಬಿಳುಚಿದ ದುಂಡು ಸಾಗರಕಿಂತ
ಬಳುಕಿದ ಸಣ್ಣ ನಡುವಿನ ನದಿ ಚಂದ
ಸಮುದ್ರವದು ಚೋದನೀಯ ಉದಯಾಸ್ತಕೇ
ಸಮೃದ್ಧವಿದು ಚೇತನಕೆ ಆಪಾದಮಸ್ತಕೇ

ಜಲ ನೀನು ಬೆಳೆಯುತಿಹ ನೀರಲತೆ...
ಜಲಧಿ ನೀ ಬಿಳಿಚುತಿಹ ನೀರವತೆ....
ತೊರೆ ಬೆಳೆದು ಕುಡಿನೋಟದಾ ತರುಣಿಯು...
ತೊರೆದೆಳೆದು ಸುಡುಬಿಂಬದಾ ತರಣಿಯು...

ಹಾಡಾಗಿ ಹರಿಯುತಿರೆ ಜೀವಜಲ
ಮಲಯ ಮಾರುತ ಸೋಲದೇ..?
ನೋಡಾನೀ ಸಿರಿಯತೆರೆ ಸಿಹಿಯದೆಲ್ಲ
 ಮೇಘ ಮಲ್ಹಾರವಾಗದೇ..?

ಸಮಸ್ಯೆಗಳು...

೧.ಇದು ಸ್ವರಚಿತ ವಾಕ್ಯ.ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂತ್ರ ಅಡಗಿದೆ.. ಅದೇನು..?
ಹೇಳುವವರು ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳುವುದರಿಂದ  ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ  ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೇ ಹೇಳುವವರ ದೆಸೆಯಿಂದ ನಮಗೊಂದು ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದು ಹೇಳುವವರ ಕಂಡಾಗ  ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವವರಲ್ಲಿ  ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ನಾವು ಹೇಳುವುದೇನು..? ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿರೀ..!!

ಪ್ರೀತಿ..

ಮಧುರವೆನ್ನುವರು ಪ್ರೀತಿ..
ಸುಂದರವೆನ್ನುವರೊಂದು ರೀತಿ..
ಮಾತನಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಬಿಡದು ಭೀತಿ..

ಜೀವಿಸಲು ಬೇಕು..
ಭಾವನೆಗಳ ಶ್ವಾಸ...
ಆಗುವೆಯ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವಾಯು...?

ಸೇವಿಸಲು ಸಾಕು..
ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸ....
ನೀಗುವೆಯ ಮುನ್ನ ಪ್ರಣಯ ಸಾವು...?

ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಲೆ..?
ಭಾವನೆಗಳ ಅಣೆಕಟ್ಟು
ತನು ಭಾರವಾಗಿದೆ...

ಒಡೆದು ಚೆಲ್ಲಲೆ..?
ವೇದನೆಗೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು..
ಮನ ಹಗುರವಾಗದೇ...?

ಹೇಳುವರು ನೀತಿ..ಪ್ರೇಮ
ಬರಿಯ ಬಂಧನವೆಂದು
ಅದು ಅವರ ವೈರಾಗ್ಯ..

ತಾಳುವೆನು ಪ್ರೀತಿ..ಸೌಮ್ಯ
ಸಿರಿಯ ಇಂಧನವೆಂದು
ಇದು ಅಮರ ಸೌಭಾಗ್ಯ..!

ಕಾನನ..

ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ್ಯಗಳ ಮೇಳೈಸಿ | ನಳ
ನಳಿಸುವ ಕವಿತೆಯ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ|
ಲಿಖಿಸಲು ಕವಿ ಸವಿ ಸುವ್ವಿಗಳ ಕುಲುಕಿಸಿ
ಲಕ್ಷ್ಮೀಶನ ಒಲಿಸಲಾಲಾಪಿಸಿದ..||

ಹಸಿರಿನ ಉಸಿರನು ಬಸಿಯುವ ಬಿಸಿಲಿಗೆ
ಅಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಲತೆಗಳ ಉಳಿಸಲು ಇಳಿಯುತ್ತ|
ಏಳುತ್ತ ಬೀಳುತ್ತ ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಅಳುಕುತ್ತ
ಆಳದ ಸುಳಿಯ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಜಲವು||

ನವಿಲಿನ ಮನಕೆ ರೆಕ್ಕೆಯ ಜನುಮ
ಕಾನನದಿ ತಾನನ ತಕದಿಮಿ ಕಿಟದಿನ|
ಕೋವಿದ ನವಿಲಿನ ನರ್ತನ ಕೀರ್ತನ
ಗಿಳಿಗಳ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಸವಿ ಉಲಿ||

ಹುಲಿಗಳ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿದೆ ಕೊಳಕಿಲ್ಲ
ಬಿಲ್ಲು ಗುಲ್ಲು ಗಲ್ಲು ಕೊಲ್ಲು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ|
ಲತೆಗಳ ತರುಗಳ ಜೀವಾಳ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ
ಒಳಗಿನ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಇರುಳಿನ ಅಳುಕಿಲ್ಲ||

ಅಳಿಲಿನ ಅಳಲಿಲ್ಲಿ ಕೇಳಲು ಸಿಗದಲ್ಲ
ಎಲ್ಲ ಸಲ್ಲುವರು ಇಲ್ಲಿ ಅಳಿವೆಂದೂ ಇಲ್ಲ ||

ಸಲ್ಲಲಿತ ಸುಲಲಿತ ಮಾತುಗಳ ಮಲ್ಲ
ಎಲ್ಲ ಬಲ್ಲ ದನದ ಗೊಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿಯ ಮಲ್ಲ||
ಬಾಳಲ್ಲಿ ದಯೆಯ ಬೆಲೆ ತಿಳಿಯಿತಲ್ಲ||

"ಸ್ವ"ಭಾವ..೧

( ಸ್ವಂತ,ಸ್ವತಂತ್ರ,ಸ್ವಸ್ತಿ,ಸ್ವಲ್ಪ,ಸ್ವರ,ಸ್ವಯಂ,ಸ್ವದಿತ,ಸ್ವಪ್ನ,ಸ್ವರಸ,ಸ್ವರೂಪ, ಸ್ವಸ್ಥ,ಸ್ವಾದ,ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ... ..ಭಾವಗಳ ವಿವಿಧ ಮಜಲುಗಳ ಸರಣಿಯೇ "ಸ್ವ"ಭಾವ....)

ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅಮರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ..
 ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಯ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳದವರು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ..ಇನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಥೆಗಳೂ ಸಿನೆಮಾಗಳಿಗಂತೂ ಇತಿಮಿತಿಯಿಲ್ಲ..ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಭಾವಿ.ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನ ಮಮತೆಯನ್ನೂ ಸೋಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ.(ಅಮ್ಮನ ಮಮತೆಯೂ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಧವಾದ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಎನ್ನುವುದು ಬೇರೆ ಮಾತು..)
        ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಲೈಲಾ-ಮಜ್ನೂ,ರೋಮಿಯೋ-ಜೂಲಿಯೆಟ್..ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.. ಅಷ್ಟೇ... ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಚ್ಚುವ,ಮನ ಮೆಚ್ಚುವ ಕಥೆ ರಾಧಾ-ಕೃಷ್ಣರದ್ದು...ರಾಧೆಯೆಂಬವಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೆಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.ರಾಧೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಅಷ್ಟ ಮಹಿಷಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾಗುವ ಯೋಗವಿರಲಿಲ್ಲ..ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ರಾಧೆಯಷ್ಟು ಬೇರಾರ ಹೆಸರೂ ಜನಜನಿತವಾಗಲಿಲ್ಲ..ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ..
         ಜಯದೇವನೆಂಬ ಕವಿಯು ರಾಧೆಯ ಸ್ವಗತವೆಂಬಂಥಾ ಅನೇಕ ಅಷ್ಟಪದಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ.ಹನ್ನೆರಡು ಶೃಂಗಾರಮಯವಾದ  ಹನ್ನೆರಡು ಸರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ರಾಧೆಯ ವಿರಹವನ್ನು ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದಾನೆ..
      ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿ,ವಿರಹ,ಕನವರಿಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಕರ್ಷಕ..(ಯಂಡಮೂರಿ ವೀರೇಂದ್ರನಾಥರ "ಪ್ರೇಮ" ದ ವೇದ ಸಂಹಿತಳ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯೆಂದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ....)
   ಉಳಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಯೋಗವಿದ್ದರೂ ರಾಧೆಗೆ  ಆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ..ಆದರೆ ಇಂದು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅಮರವಾಗಿರುವುದು ರಾಧಾಕೃಷ್ಣರ ಕಥೆ..
ರಾಧೇ ನೀ ಅಮರ.........
      ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮದುವೆಗೇ ಜೈ...ಶುಭಪ್ರದಾಯಕ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಸೈ..
ಆಗದೇ..?...

"ಸುಭಾಷಿತಗುಚ್ಛ-೨"

೬.ಧರ್ಮೋ ಯಶೋ ನಯೋ ದಾಕ್ಷ್ಯಂ ಮನೋಹಾರಿ ಸುಭಾಷಿತಂ|

ಇತ್ಯಾದಿ ಗುಣರತ್ನಾನಾಂ ಸಂಗ್ರಹೀ ನಾವಸೀದತಿ||

         ಧರ್ಮ,ಯಶಸ್ಸು,ವಿನಯ,ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ,ಮನೋಹರವಾದ ಸುಭಾಷಿತ

         ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನು(ಬಳಸುವವನು) ಎಂದಿಗೂ ದುಃಖಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

೭.ನಿದ್ರಾಂ ವಿದೂರಯಸಿ ಶಾಸ್ತ್ರರಸಂ ರುಣತ್ಸಿ

ಸರ್ವೇಂದ್ರಿಯಾರ್ಥಮಸಮರ್ಥ ವಿಧಿಂ ವಿಧತ್ಸೇ|

ಚೇತಶ್ಚ ವಿಭ್ರಮಯಸೇ ಕವಿತೇ ಪಿಶಾಚಿ

ಲೋಕಸ್ತಥಾಪಿ ಸುಕೃತೀ ತ್ವದನುಗ್ರಹೇಣ..||

        ನಿದ್ರಾಂ ವಿದೂರಯಸಿ=ಹೇ ಕವಿತೆಯೇ ನನ್ನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವೆ..

        ಶಾಸ್ತ್ರರಸಂ ರುಣತ್ಸಿ=ಶಾಸ್ತ್ರಾಭಿರುಚಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವೆ..

        ಸರ್ವೇಂದ್ರಿಯಂ ಅಸಮರ್ಥಂ ಅರ್ಥಂ ವಿಧಿಂ ವಿಧತ್ಸೇ=

        ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಅಸಮರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ..

        ಚೇತಶ್ಚ ವಿಭ್ರಮಯಸೇ=ಬುದ್ಧಿ ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ..

        ತಥಾಪಿ ಪಿಶಾಚಿ ಕವಿತೇ=ಆದರೂ ಪಿಶಾಚಿ ಕವಿತೆಯೇ.

.        ತ್ವದನುಗ್ರಹೇಣ ಲೋಕಃ ಸುಕೃತೀ(ಭವತಿ)=ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ

        ಲೋಕ ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ...!!

ಹೇ ಕವಿತೆಯೇ ನನ್ನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವೆ..ಶಾಸ್ತ್ರಾಭಿರುಚಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವೆ..ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಅಸಮರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ..ಬುದ್ಧಿ ಭ್ರಮೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ..ಆದರೂ ಪಿಶಾಚಿ ಕವಿತೆಯೇ.ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಲೋಕ ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ...!!(ಇಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ನಿಂದಾಸ್ತುತಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಿ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊಗಳಲಾಗಿದೆ..)

೮.ಅನಿಚ್ಛಂತೋಪಿ ವಿನಯಂ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸೇನ ಬಾಲಕಾಃ|

ಭೇಷಜೇನೇವ ನೈರುಜ್ಯಂ ಪ್ರಾಪಣೀಯಾಃ ಪ್ರಯತ್ನತಃ||-ಹರಿಹರ ಸುಭಾಷಿತ

        ಬಾಲಕಾಃ ಅನಿಚ್ಛಂತೋಪಿ= ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ

        ಭೇಷಜೇನ ಏವ ನೈರುಜ್ಯಂ=ಔಷಧವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ರೋಗ ಶಮನಗೊಳಿಸುವಂತೆ

        ಪ್ರಯತ್ನತಃ ವಿನಯಂ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸೇನ ಪ್ರಾಪಣೀಯಾಃ=

        ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ವಿನಯ ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯೆಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿಸಬೇಕು.

ಮಕ್ಕಳು ಬೇಸರಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಅವದನ್ನು ಮಿತಿಮೀರಿ ಮುದ್ದಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡವರಾದ ನಂತರ ಅವರ ಗುಣ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗದು. ಅವರಿಗೆ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗ ಬಹುದು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ವಿದ್ಯಾ ವಿನಯ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ.

೯. ಈರ್ಷ್ಯೀ ಘೃಣೀತ್ವಸಂತುಷ್ಟಃ ಕ್ರೋಧನೋ ನಿತ್ಯ ಶಂಕಿತಃ|

ಪರ ಭಾಗ್ಯೋಪಜೀವೀ ಚ ಷಡೇತೇ ದುಃಖಭಾಗಿನಃ||-ಮಿತ್ರಭೇದ

  ಈರ್ಷ್ಯೀ=ಪರರ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆ ಪಡುವವನು,

        ಘೃಣೀ=ಅತಿಯಾದ ಕರುಣೆ ತೋರುವವನು,ಅಸಂತುಷ್ಟಃ=ಎಷ್ಟಿದ್ದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು,

        ಕ್ರೋಧನಃ=ಕೋಪಿಯು,ನಿತ್ಯ ಶಂಕಿತಃ=ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಶಯಪಡುವವನು,

        ಹಾಗೂ ಪರ ಭಾಗ್ಯೋಪಜೀವೀ =ಪರಾವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನು...

        ಈ ಆರು ವರ್ಗದ ಜನರು ನಿತ್ಯವೂ ದುಃಖಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪರರ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಅಸೂಯೆ ಪಡುವವನು,ಅತಿಯಾದ ಕರುಣೆ ತೋರುವವನು,ಎಷ್ಟಿದ್ದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು,ಕೋಪಿಯು,ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಶಯಪಡುವವನು,ಪರಾವಲಂಬನೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನು...ಈ ಆರು ವರ್ಗದ ಜನರು ನಿತ್ಯವೂ ದುಃಖಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಸುಭಾಷಿತಕಾರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರಬಾರದ ಅಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಾಗೂ ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ..

೧೦.ತದಾ ರಮ್ಯಾಣ್ಯರಮ್ಯಾಣಿ ಪ್ರಿಯಾಃ ಶಲ್ಯಂ ತದಾಸವಃ|

ತದೈಕಾಕೀ ಸ ಬಂಧುಃ ಸನ್ನಿಷ್ಟೇನ ರಹಿತೋ ಯದಾ||-ಕಿರಾತಾರ್ಜುನೀಯ

  ಯದಾ ಸನ್ನಿಷ್ಟೇನ ರಹಿತಃ=ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತು(ವ್ಯಕ್ತಿ)ವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ

        ರಮ್ಯಾಣಿ ಅರಮ್ಯಾಣಿ ತತ್=ಸುಂದರವಾದುದೂ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು.

        ಪ್ರಿಯಾಃ ಆಸವಃ ಶಲ್ಯಂ ತತ್=ಪ್ರಿಯವಾದ ಪ್ರಾಣವೂ ಮುಳ್ಳಿನಂತಾಗುತ್ತದೆ.

        ಬಂಧುಃ ಸಃ ಏಕಾಕೀ ತತ್=ಬಂಧುಗಳಿದ್ದರೂ ಏಕಾಗಿಯಂತೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತು(ವ್ಯಕ್ತಿ)ವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸುಂದರವಾದುದೂ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು.ಪ್ರಿಯವಾದ ಪ್ರಾಣವೂ ಮುಳ್ಳಿನಂತಾಗುತ್ತದೆ.ಬಂಧುಗಳಿದ್ದರೂ ಏಕಾಗಿಯಂತೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ

ನಿಟ್ಟುಸಿರು..

ಮಿಡಿಯುತಿದೆ  ನೆನಪಾಗಿ ತೋರೆಯ ದಯಾ..
ತುಡಿಯುತಿದೆ ನಿನಗಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯ..
ಕುಡಿಯುತಿರೆ ಒನಪಾಗಿ ನನ್ನ ರಾಧೆಯ..
ಒಡೆಯುತಿರೆ ಯಾಕಾಗಿ ದೂರವಾದೆಯಾ..

 ತಿಳಿದೆ ನಾನು ತಾವರೆ ಎಲೆಯೆಂದು
ಉಳಿದೆ ನೀನು "ಸಾವಿ"ರದ ಮುತ್ತೆಂದು
ನಾ ಬಗ್ಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ನೀ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದೆಯಾ...?
ಮುತ್ತೊಡೆದು ಹರಿಸಿದೆ ಕಣ್ಣಿಂದ ನಿದ್ದೆಯ..

ಅಂದು ಕಪ್ಪಿಟ್ಟ ಮನವನ್ನು
ಬೆಳಗಿತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಮುಖ..
ಇಂದು ಕಂಗೆಟ್ಟ ತನುವನ್ನು
ಸುಡುತಿದೆ ದಗ್ಧ ಸುಖ...

ಕಂಪಡರಿ ಉಣಿಸಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆ..
ಕೆಂಪಡರಿ ತಣಿಸಿದ್ದೆ ಹೋದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ..?
ಜಗವಿರುವುದೆ ಹೀಗೆ..!
ಸಾಯುವುದ ಮುನ್ನ ಮರೆಯುವರು ಬೇಗೆ..
ಮೊಗವಿರಲಿ ಹೀಗೆ..
ಕಾಯುವುದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಜಾಗೆ.....